Όταν ένας γονιός αντικρίζει για πρώτη φορά το παιδί του γεννιούνται πάρα πολλά συναισθήματα, όπως χαρά, ανυπομονησία, ανησυχία, ανακούφιση και πολλά ακόμα. Προς τιμή της Παγκόσμιας Γιορτής του Πατέρα, η The Huffington Post ζήτησε από τους αναγνώστες της να μοιραστεί τις φωτογραφίες που δείχνουν την πρώτη γλυκιά συνάντηση των μπαμπάδων με τα παιδιά τους.
Τα επίπεδα των ορμονών του στρες πριν την εγκυμοσύνη μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο η μέλλουσα μητέρα να αποκτήσει παιδί με χαμηλό σωματικό βάρος γέννησης, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη.
Συνήθως, τα επίπεδα της ορμόνης του στρες, κορτιζόλης, είναι υψηλά όταν ξυπνάτε το πρωί και μειώνονται σταδιακά κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αλλά μερικοί άνθρωποι έχουν χαμηλά επίπεδα κορτιζόλης το πρωί και μικρότερη από το κανονικό πτώση αυτών των επιπέδων κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Αυτή η ανωμαλία, που σχετίζεται με το χρόνιο στρες και με κάποιο πιθανό ιστορικό τραύματος, έχει συνδεθεί με την εκδήλωση διαφόρων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου και της σκλήρυνσης των αρτηριών, σύμφωνα με τους ερευνητές.
Αυτό που ανέδειξε η νέα μελέτη, είναι ότι αυτή η ανωμαλία στα επίπεδα κορτιζόλης μιας μητέρας μπορεί επίσης να “προβλέψει” το βάρος του μωρού της.
“Βρήκαμε ότι με τον ίδιο τρόπο που η κορτιζόλη έχει συνδεθεί με το χρόνιο στρες, συνδέεται και με την γέννηση ενός μωρού, που ζυγίζει αισθητά λιγότερο”, ανέφερε χαρακτηριστικά η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Christine Guardino, από το τμήμα ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια.
Εκείνη και οι συνεργάτες της εξέτασαν συνολικά τις περιπτώσεις 142 εγκύων. Για την εκτίμηση των επιπέδων άγχους των γυναικών, οι ερευνητές ανέλυσαν την αρτηριακή πίεση, τον Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ), τα επίπεδα κορτιζόλης στο σάλιο τους και ορισμένους άλλους παράγοντες, που χρησιμοποιούνται ως βιοδείκτες της κορτιζόλης στον οργανισμό.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή έκδοση της επιστημονικής επιθεώρησης Health Psychology, δείχνει ότι τα επίπεδα της κορτιζόλης της μητέρας πριν την εγκυμοσύνη επηρεάζουν το βάρος γέννησης του μωρού.
Τα μωρά, που έχουν βάρος γέννησης κάτω από 2,5 κιλά, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για προβλήματα υγείας, ακόμα και για πρόωρο θάνατο.
Το αυξημένο επίπεδο της κορτιζόλης στην μητέρα μειώνει τη ροή του αίματος προς το έμβρυο, κάτι που με τη σειρά του μειώνει την παροχή οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών.
Οι γυναίκες που σκοπεύουν να μείνουν έγκυες θα πρέπει να αξιολογήσουν εγκαίρως τα επίπεδα του άγχους τους και να κάνουν τα κατάλληλα βήματα για την μείωσή τους, αν αυτό είναι απαραίτητο, είπαν οι ερευνητές.
Πηγή: iatropedia.gr
Αν και αρκετοί αντιλαμβάνονται ότι τα παιδιά μπορεί να παρακολουθούν ακατάλληλο περιεχόμενο, να έχουν τυχαίες συζητήσεις με αγνώστους ή να είναι θύματα cyberbullying
Παρότι οι μισοί και πλέον Ευρωπαίοι γονείς (52%) πιστεύουν ότι οι απειλές που αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους στο Διαδίκτυο αυξάνονται διαρκώς (από το cyberbullying μέχρι το ακατάλληλο περιεχόμενο), μόλις το ένα τρίτο (36%) μιλάει στα παιδιά γι’ αυτές και τα συμβουλεύει.
Έρευνα της Kaspersky Lab και της B2B International διαπίστωσε ότι ένας στους πέντε γονείς (21%) δεν κάνει τίποτα για να προστατεύσει τα παιδιά του από τους διαδικτυακούς κινδύνους, παρότι το 28% έχει δει τα παιδιά του να αντιμετωπίζουν πραγματικές απειλές στο Διαδίκτυο, συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης ακατάλληλου περιεχόμενου, τυχαίων συζητήσεων με αγνώστους και του cyberbullying. Επίσης, οι μισοί (47%) φοβούνται ότι το Διαδίκτυο επηρεάζει με κάποιο τρόπο την υγεία και την ψυχολογία των παιδιών.
Ταυτόχρονα, ενώ το ένα τρίτο των γονέων (30%) αισθάνεται ότι δεν έχει κανέναν έλεγχο πάνω στο τι βλέπουν ή τι κάνουν τα παιδιά όταν είναι online, τα δύο τρίτα (62%) δεν μπαίνουν στον κόπο να μιλήσουν στα παιδιά τους για τις απειλές του Διαδικτύου.
Ακόμα και στην περίπτωση που λαμβάνουν μέτρα, αυτά επικεντρώνονται σε ενέργειες που μπορεί να είναι σε μεγάλο βαθμό αναποτελεσματικές. Για παράδειγμα, το 24% δηλώνει ότι ελέγχει το ιστορικό περιήγησης των παιδιών του, αν και το μεγαλύτερο μέρος της ζημιάς μπορεί να έχει ήδη γίνει σε αυτό το στάδιο. Μόλις το ένα τέταρτο (26%) έχει εγκαταστήσει λογισμικό γονικού ελέγχου.
Πηγή: protothema.gr
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, τα μεγαλύτερα παιδάκια που είναι και περισσότερο υποψιασμένα έχουν την ίδια απορία και κάνουν στους γονείς τους ερωτήσεις σχετικά με τη ύπαρξη του αγαπημένου Άγιου όλων των παιδιών, που δεν είναι άλλος από τον Αϊ – Βασίλη.
Είναι όμως επιλογή σας να κρατήσετε τον μύθο ζωντανό μαζί με το παιδικό όνειρο ή να επιλέξετε να πείτε την αλήθεια και να «γκρεμίσετε» το όνειρο.
Πολλοί γονείς αισθάνονται αμηχανία στην σκέψη ότι θα έρθει η μέρα που το παιδί τους θέσει το δύσκολο ερώτημα για τον γλυκό παππούλη με την κόκκινη στολή που μοιράζει δώρα και χαμόγελα σε όλα τα παιδάκια του κόσμου. Ακόμη κι αν επιλέξετε όμως να κρατήσετε το όνειρο ζωντανό όλο και κάποιο παιδάκι στην παιδική χαρά ή το σχολείο θα θορυβήσει το δικό σας και θα το γεμίσει δυσπιστία, με αποτέλεσμα να κλονίζεται η εμπιστοσύνη ακόμη και απέναντι στους γονείς. Ποιο είναι το σωστό λοιπόν; Σε ποια ηλικία μπορούμε να αποκαλύψουμε τη αλήθεια στα παιδιά μας;
Από μελέτες που πραγματοποιήθηκαν, έχει βρεθεί ότι γύρω στην ηλικία των 8 ετών κατά μέσο όρο τα περισσότερα παιδιά καταλαβαίνουν την αλήθεια. Το εντυπωσιακό είναι ότι ενώ τα παιδιά αντιδρούν ήπια στο νέο της μη ύπαρξης του Αϊ Βασίλη , οι γονείς στεναχωριούνται περισσότερο στην αποκάλυψη αυτή.
Το πότε τα παιδιά αντιλαμβάνονται την μη ύπαρξη του Αϊ Βασίλη σχετίζεται με το αναπτυξιακό στάδιο των παιδιών και την γνωσιακή τους ωρίμανση. Σταδιακά φαίνεται ότι υπάρχει μείωση των ποσοστών πίστης στις ηλικίες των 4 και 6 ετών κάτι που σχετίζεται και με την ωρίμανση που αναφέρεται σε θεωρίες.
Tα παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας δεν εντυπωσιάζονται με τις εκπληκτικές δυνατότητες του Αϊ Βασίλη, ούτε με τις μη λογικές απαντήσεις που δίνουν οι μεγάλοι στις ερωτήσεις τους.
Στις μικρές, όμως, ηλικίες η φαντασία συγχέεται με την πραγματικότητα. Παρόλα αυτά δεν βλέπουμε σπάνια και παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας με καλή κριτική ικανότητα να αρκούνται στις απαντήσεις που τους παρέχονται. Φαίνεται λοιπόν, ότι σημαντικό παράγοντα παίζει και η ύπαρξη της πίστης στο να παραμένουν για λίγο καιρό ακόμα οι απόψεις αυτές.
Ακολουθήστε την επιθυμία του παιδιού σας
Ανεξάρτητα από τις έρευνες και τις στατιστικές, οι ειδικοί συμβουλεύουν τους γονείς να περιμένουν τα παιδιά τους να δώσουν ενδείξεις ότι είναι έτοιμα να εγκαταλείψουν την πίστη στην Άγιο Βασίλη. «Όταν τα παιδιά αρχίσουν να κάνουν ερωτήσεις σχετικά με την γνησιότητα του Άγιου Βασίλη χρησιμοποιώντας περισσότερο τη λογική, τότε θα καταλάβετε πώς ήρθε η ώρα της αποκάλυψης.», συμβουλεύει η Helen Egger, παιδοψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο Duke.
Για παράδειγμα, μπορεί η κόρη σας να γίνεται καχύποπτη με όλους εκείνους τους Aϊ Βασίληδες που συναντάτε κάθε φορά σε διαφορετικά εμπορικά καταστήματα. Ή μπορεί ο γιος σας να θέτει ερωτήσεις για το πώς προλαβαίνει ο Άγιος Βασίλης να περάσει από όλες τις καμινάδες του κόσμου και να μοιράσει δώρα σε όλα τα παιδιά, μέσα σε μία νύχτα.
Τι νόημα έχει όλο αυτό;
Είναι σημαντικό – για να μην τραυματίσετε το παιδί – όλη αυτή η συζήτηση να γίνει με δική του πρωτοβουλία. Μάλιστα η ιδανική στιγμή είναι αφού τελειώσουν οι γιορτές.
Τέλος, ακόμη πιο σημαντικό είναι να θυμόμαστε ότι η όλη ιστορία με τον Άγιο Βασίλη μπορεί να είναι απλά ένας μύθος, ένα παραμύθι, το πνεύμα της προσφοράς όμως προς τους αδύναμους και της ενίσχυσης των ανθρώπινων δεσμών που τον συνοδεύει, είναι άκρως αληθινό και οικουμενικό.
Πηγή: anonymoi.gr
Λάβετε προληπτικά μέτρα: Διασφαλίστε ότι το σπίτι σας δεν έχει επικίνδυνα σημεία όπου το παιδί μπορεί να τραυματιστεί όταν βρίσκεται σε κατάσταση έκρηξης! Φροντίστε να καλύψετε τις γωνίες και να απομακρύνετε οτιδήποτε εύθραυστο. Προσπαθείτε να ακολουθείτε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, καθημερινά με το παιδί σας. Να έχει, δηλαδή, συγκεκριμένες ώρες που τρώει, κοιμάται και κάνει μπάνιο. Τα μικρά παιδιά νιώθουν ασφάλεια και μεγαλύτερη ηρεμία όταν στην ζωή τους υπάρχει πρόγραμμα.
Παρακολουθείτε το παιδί και προσέξτε πότε είναι έτοιμο να... εκραγεί, ώστε να επέμβετε πριν η κατάστασή ξεφύγει από τον έλεγχο. Παρέχετε στο παιδί ευκαιρίες ώστε να εκτονώνεται μέσα στη μέρα, π.χ. με πολύ παιχνίδι εκτός σπιτιού (στην παιδική χαρά) ή με μουσική και χορό στο σπίτι. Δώστε μερικό έλεγχο στο παιδί, ως προς το τι θα φάει, τι θα φορέσει ή τι θα παίξει. Το να νιώθει ότι μπορεί να συναποφασίζει για κάποια «σημαντικά για εκείνο» πράγματα θα το ηρεμεί. Όσο μπορείτε, χρησιμοποιείτε περισπασμούς όταν βλέπετε ότι το παιδί είναι έτοιμο να πέσει κάτω και να αρχίσει να χτυπιέται. Ένα νέο παιχνίδι, εναλλαγές στις δραστηριότητες ή ένα τραγούδι μπορούν να κάνουν θαύματα τη στιγμή της κρίσης. Όσο το παιδί πλησιάζει στην προσχολική ηλικία, μπορείτε να συζητάτε μαζί του για το πώς περιμένετε από εκείνο να αντιδρά σε διάφορες καταστάσεις που το θυμώνουν και το στεναχωρούν και να θέσετε σαφείς, ξεκάθαρους κανόνες για τις επιπτώσεις που θα υπάρχουν αν δεν ακολουθεί τους κανόνες σας.
Πώς να αντιμετωπίζετε τα tantrums τη στιγμή που συμβαίνουν
Όσο καλύτερα προετοιμασμένοι είστε, τόσο πιο εύκολα θα αντιμετωπίζετε τα κλάματα και τα ουρλιαχτά, όταν έρχεται η ώρα.
Για περιορισμένα επεισόδια:
Προσπαθήστε να αγνοήσετε το παιδί, πηγαίνοντας σε ένα άλλο δωμάτιο ή συνεχίζοντας να κάνετε αυτό που κάνατε.Χρησιμοποιήστε τεχνικές χαλάρωσης για να μειώσετε το δικό σας στρες την ώρα που το παιδί κλαίει και χτυπιέται –πάρτε βαθιές ανάσες, χαλαρώστε τους μύες σας, επαναλάβετε από μέσα σας φράσεις όπως «θα παραμείνω ψύχραιμη».Αν με το να αγνοήσετε το παιδί δεν ηρεμήσουν τα πνεύματα, αντίθετα το θυμώσετε ακόμα περισσότερο, δοκιμάστε να πείτε κάτι όπως «ώρα να ηρεμήσεις τώρα. Θα μετρήσω μέχρι το 10.» Αν πράγματι το παιδί αρχίσει να ηρεμεί, επαινέστε το με αγκαλιές και φιλιά, αμέσως μετά.Αν βρίσκεστε σε δημόσιο χώρο, την ώρα που το παιδί θα αρχίσει να φωνάζει, είναι προτιμότερο να το πάρετε και να απομακρυνθείτε κάπου απόμερα, ώστε και τον κόσμο να μην ενοχλείτε και εσείς να αποφύγετε τα επικριτικά βλέμματα όσων δεν έχουν παιδιά και δεν καταλαβαίνουν.
Στα έντονα ξεσπάσματα λειτουργήστε διαφορετικά:
Μιλάτε ήρεμα στο παιδί, λέγοντας πράγματα όπως «Είμαι εδώ, δεν θα σε αφήσω να χτυπήσεις.»Κρατήστε το παιδί σας σφιχτά με τα χέρια σας και προσπαθήστε να το κοιτάζετε έντονα στα μάτια.Μερικές φορές θα χρειαστεί απλά να ανεχθείτε την έκρηξη του παιδιού, μέχρι να αρχίσει να ηρεμεί μόνο του.Αν σας είναι δύσκολο να παραμείνετε και εσείς ψύχραιμοι και το παιδί σας είναι άνω των 2,5 ετών, είναι προτιμότερο να το περιορίσετε σε ένα συγκεκριμένο σημείο, π.χ. σε μία καρέκλα ή σε ένα τραπεζάκι, για δύο λεπτά. Δεν θα πρέπει να το βάλετε εκεί με θυμό και βία, αλλά με ήρεμο και αυστηρό τρόπο. Ζητήστε του να παραμείνει στην θέση αυτή για δύο λεπτά, προκειμένου να ηρεμήσει.
Βάλτε οριστικό τέλος στα ξεσπάσματα θυμού
Προσπαθήστε να δημιουργείτεστιγμές χαλάρωσης μέσα στη μέρα –διαβάζετε στο παιδί παραμύθια, πηγαίνετε μαζί σε πάρκα, παίξτε μαζί του.
Δίνετε το καλό παράδειγμα, με το να παραμένετε ψύχραιμοι σε στιγμές μεγάλου στρες. Έτσι, ενθαρρύνετε το παιδί σας να κάνει το ίδιο.
Περιορίστε τον αρνητισμό.Με το να λέτε διαρκώς «όχι» στο παιδί, εντείνετε τον εκνευρισμό του. Αντίθετα, προτιμήστε φράσεις όπως «αργότερα» ή «μπορεί μετά».
Λάβετε υπ'όψιν καταστάσεις που στρεσάρουν το παιδί, όπως η εκμάθηση του γιο-γιο ή η έναρξη του παιδικού σταθμού, και δείξτε περισσότερη κατανόηση τις περιόδους εκείνες.
Σεβαστείτε τα συναισθήματα του παιδιού. Όταν το παιδί νιώθει ότι το καταλαβαίνετε θα μειώσει την ανάγκη του για tantrums. Προσπαθήστε να του λέτε «ξέρω ότι αυτό σε νευριάζει» ή «αυτό πρέπει να σε στεναχώρησε». Το παιδί θα καταλάβει έτσι ότι τα συναισθήματά του έχουν σημασία και θα μάθει σιγά-σιγά να χρησιμοποιεί λέξεις και όχι κραυγές και κλάματα για να τα περιγράψει.
Να χρησιμοποιείτε θετικό τρόπο διαπαιδαγώγησης, επαινώντας το παιδί σας κάθε φορά που συμπεριφέρεται όπως θέλετε και αγνοώντας όσο μπορείτε τις συμπεριφορές που δεν αποδέχεστε.
Αποφύγετε την σκληρή πειθαρχία –οι φωνές και οι τιμωρίες θα κάνουν τα ξεσπάσματα του παιδιού ακόμα χειρότερα.Επιστρατεύστε το χιούμορ για να εκτονώνετε δύσκολες καταστάσεις –αστεία τραγουδάκια, γέλια, μετατρέποντας σε παιχνίδι αυτά που έχετε ζητήσει από το παιδί να κάνει... όλα αυτά μπορεί να κάνουν θαύματα! Μια αγκαλιά ή ένα γαργαλητό τη σωστή στιγμή μπορεί αυτόματα να αλλάξει την διάθεση του παιδιού.
Τα περισσότερα παιδιά σταματούν σιγά-σιγά τα tantrumsόταν αρχίζουν να αναπτύσσουν τις γλωσσικές τους ικανότητες, γιατί τότε μπορούν με λέξεις πλέον να εκφράσουν όσα νιώθουν. Ωστόσο, ο τρόπος που έχετε αντιμετωπίσει τα ξεσπάσματά τους όσο είναι ακόμα μικρά παίζει σημαντικό ρόλο στη μετέπειτα συμπεριφορά των παιδιών. Αν τα έχετε αντιμετωπίσει με σκληρό τρόπο, με φωνές ή με ξύλο, ή αν αγνοείτε πάντα τα συναισθήματά τους και την ανάγκη τους για ανακούφιση, τα παιδιά σας μπορεί να συνεχίσουν να έχουν θυμό και νεύρα για πολλά χρόνια αργότερα στην ζωή τους.
Πηγή: advancehealth.gr
Γιορτή θηλασμού για θηλάζουσες ή μη μητέρες, αλλά και υπάρχοντες, μέλλοντες ή υπό σκέψη γονείς, θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 1η Νοεμβρίου στη Π.Τσαλδάρη 3, στα πλαίσια του εορτασμού της Παγκόσμιας Εβδομάδας Μητρικού Θηλασμού.
 |
| Πηγή εικόνας: telegraph.co.uk |
Κεντρικό θέμα της φετινής διοργάνωσης “Θηλασμός και Εργασία: Ας το κάνουμε να πετύχει!” «Σε αυτή τη γιορτή μας δίνεται η αφορμή μητέρες της πόλης μας να ευαισθητοποιήσουν, να αφυπνίσουν και να υποστηρίξουν τις νέες μητέρες και την ελληνική κοινωνία γενικότερα για τον μητρικό θηλασμό, όχι μόνο ως λέξεις σε ένα φυλλάδιο ή σε μία ομιλία, αλλά εμπράκτως, ως εικόνα και παρουσία Στόχος μας είναι η πόλη μας να αποτελέσει μια πόλη υποστηρικτική και φιλική προς το θηλασμό, που θα αγκαλιάζει και θα στηρίζει την νέα μητέρα όσο εκείνη θα μαθαίνει την τέχνη του θηλασμού» δήλωσε στην ΕΡΑ Σερρών η Ελένη Χατζηβασιλείου, διαχειρίστρια ομάδας μητρικού θηλασμού Σερρών.
Το κάπνισμα μέσα στο αυτοκίνητο, στο οποίο επιβαίνουν ανήλικα παιδιά, τιμωρείται πλέον με πρόστιμο 50 λιρών (περίπου 67 ευρώ) στην Αγγλία και την Ουαλία, μετά την έναρξη ισχύος του αντικαπνιστικού νόμου που ψήφισε το κοινοβούλιο. Ο νόμος ισχύει για όλους τους οδηγούς και τους επιβάτες αν υπάρχει έστω και ένας ανήλικος στο αυτοκίνητο, ακόμα κι όταν τα παράθυρα είναι ανοικτά. Η μόνη εξαίρεση αφορά τα αυτοκίνητα κάμπριο. Το ηλεκτρονικό τσιγάρο συνεχίζει επίσης να επιτρέπεται.
Η παράβαση του νόμου τιμωρείται με πρόστιμο 67 ευρώ, παρόλο που η αστυνομία δήλωσε ότι τάσσεται υπέρ παιδαγωγικής προσέγγισης τις πρώτες ημέρες εφαρμογής του μέτρου.
Το Βρετανικό Πνευμονολογικό Ίδρυμα χαιρετίζει τη θέσπιση του μέτρου, καθώς πιστεύει ότι 430.000 παιδιά εκτίθενται κάθε εβδομάδα στο παθητικό κάπνισμα μέσα στα αυτοκίνητα στη Βρετανία.
Οι πολέμιοι του μέτρου, αντίθετα, επικρίνουν μια περιττή, ελευθεροκτόνα και δύσκολα εφαρμόσιμη νομοθεσία. Ο Στιβ Γουάιτ, πρόεδρος του συνδικάτου της Αστυνομικής Ομοσπονδίας δήλωσε στο δίκτυο BBC ότι θα είναι «εξαιρετικά δύσκολο» να εφαρμοστεί ο νόμος. «Ήδη δυσκολευόμαστε να αντιμετωπίζουμε τα κρούσματα των διαρρήξεων», τόνισε.
Αρκετές χώρες, όπως ο Καναδάς, οι ΗΠΑ, η Αυστραλία, η Κύπρος και η Νότια Αφρική έχουν ήδη υιοθετήσει σε εθνικό ή σε τοπικό επίπεδο νόμους για την απαγόρευση του καπνίσματος στα αυτοκίνητα όταν παιδιά επιβαίνουν σε αυτά.
Στη Μεγάλη Βρετανία, το κοινοβούλιο της Σκωτίας θα εξετάσει το θέμα το 2016. Η κυβέρνηση της Βόρειας Ιρλανδίας ανακοίνωσε ότι πρώτα θα δει την αποτελεσματικότητα του μέτρου στις γειτονικές της περιοχές, πριν αποφασίσει να το ακολουθήσει. Το παθητικό κάπνισμα προκαλεί διάφορα προβλήματα υγείας στα παιδιά, όπως αιφνίδιο θάνατο, άσθμα, αναπνευστικά προβλήματα και παθήσεις του αυτιού.
Πηγή: boro.gr
«H Κουρούνα με το νου της εμαγείρευε το φάβα»… Από όλες τις παροιμίες που μου έχει πει η γιαγιά μου αυτή νομίζω ότι ταιριάζει απόλυτα στην εποχή που ζούμε. Με τους πολλούς «επαναστάτες» χωρίς την επανάσταση.
 |
| Πηγή εικόνας: wnol.info |
Γιατί πιο εύκολο είναι απλώς να ρίχνουμε το ανάθεμα, να ψέγουμε αυτούς που μας έφεραν σε αυτήν την κατάσταση, να κάνουμε την επανάσταση της πολυθρόνας χωρίς καμία ενδοσκόπηση και αυτογνωσία. Για να τα πάρουμε όμως από την αρχή. Πώς φτάσαμε ως εδώ;
Μια φορά και έναν καιρό η τιμή, το ήθος, η αξιοπρέπεια, η υπερηφάνεια εξαφανίστηκαν. Τι έγιναν όλες αυτές οι αξίες στις οποίες γαλουχήθηκαν στρατιές ελληνικών γενεών μέσα από τη θρησκεία , την οικογένεια ή το σχολείο; Και πού χάθηκε το νήμα; Γιατί δεν μπορώ να διανοηθώ ότι ο απατεώνας ή ο φοροφυγάς έμαθε από τους γονείς του πώς να κλέβει ή πώς να εξαπατά τον διπλανό του για να αποκτήσει εύκολο χρήμα… Ή μήπως από εκεί το έμαθε ;
Η γενιά που ακολούθησε τη Μεταπολίτευση ήταν αρκετά στερημένη. Διψούσε πρωταρχικά για Ελευθερία και Δημοκρατία, ώστε όταν αυτές οι αξίες συνοδεύτηκαν και από υλικά αγαθά , η δίψα έγινε μανία για το χρήμα…
Και ως ένα βαθμό είναι φυσικό, αν αναλογιστεί κανείς ότι μόλις μια γενιά πριν από τη δικτατορία, με το ζόρι έμπαινε φαγητό στο σπίτι. Με τις πρώτες οικονομίες ο Έλληνας επένδυσε στη γη, έχτισε σπίτι , αγόρασε εξοχικό και αυτοκίνητο.
Η είσοδος στην τότε ευρωπαϊκή οικονομική κοινότητα του έδωσε τη δυνατότητα να γυρίσει τον κόσμο και να αξιοποιήσει όλες τις δυνατότητες της προηγμένης Τεχνολογίας. Ο αγρότης και τα παιδιά του παράτησαν την ύπαιθρο και ονειρεύτηκαν τη μεγάλη ζωή στην πόλη. Ήρθαν και τα ευρωπαϊκά κονδύλια και το όνειρο έγινε πραγματικότητα με τη σιωπηλή ανοχή πολιτών και πολιτικών.
Γιατί, μαζί μπορεί να μην τα φάγαμε αλλά μαζί τα ζήσαμε, τα βλέπαμε και τα ανεχόμαστε. Επειδή και η αδιαφορία και ο ωχαδερφισμός εμπεριέχουν την ίδια δόση συνενοχής. Κοινό μυστικό ήταν στις συζητήσεις μας ότι είμαστε πλούσιοι πολίτες που ζούμε σε μία φτωχή χώρα. Μία χώρα που ως καλοί πατριώτες την αρμέγαμε χωρίς να της προσφέρουμε τίποτα..
Και ας μην κάνουμε πως μάθαμε τη λέξη λιτότητα τα τελευταία δύο χρόνια της κρίσης. Τη θυμάμαι από τότε που πήγαινα δημοτικό. Όλοι οι πολιτικοί την χρησιμοποιούσαν για να δώσουν έμφαση στον κούφιο ξύλινο λόγο τους, να δώσουν υποσχέσεις ότι θα την εφαρμόσουν αλλά χωρίς αντίκρισμα. Όλοι γνώριζαν ότι υπάρχει πρόβλημα, κανείς δεν ήθελε να το αγγίζει. Και τώρα που έσκασε, ο ένας επιρρίπτει την ευθύνη στον άλλον.
Και το πιο θλιβερό είναι ότι η γενιά της δεκαετίας του ‘90 και μετά είναι η πιο έξυπνη και η πιο μορφωμένη των τελευταίων χρόνων, όπως είπε – μεταξύ άλλων – και ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σούλτς: «Η Ελλάδα, η Ισπανία και η Ιταλία έχουν τις καλύτερα ίσως μορφωμένες γενιές» στην ιστορία τους. Και τώρα που είναι έτοιμοι να δουλέψουν, η κοινωνία λέει «δεν υπάρχει χώρος για εσάς». Δημιουργούμε μια χαμένη γενιά.»
Από την generation X της προηγμένης Τεχνολογίας, των smart phones, των ταμπλετών και των γιάπηδων περάσαμε με ιλιγγιώδη ταχύτητα στην generation Lost.
Είναι αλήθεια ότι ο Έλληνας εκτός από τα μπετά επένδυσε και στη μόρφωση των παιδιών του. Πανεπιστήμια, ξένες γλώσσες, μεταπτυχιακά. Τα προσόντα των νέων Ελλήνων δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από αυτά των ξένων. Μόνο που τώρα είναι υπερβολικά και άχρηστα. Και τα κίνητρα των γονιών δεν ήταν και τόσο αγνά.
Πέρα από την ανταγωνιστική φύση του Έλληνα που θέλει πάντα ό,τι έχει ο διπλανός του ή το παιδί του να γίνει καλύτερο από του γείτονα, η επιμονή για το Πανεπιστήμιο έκρυβε τη δική του ανάγκη να αποκτήσει ο απόγονός του κύρος και χρήμα. Την πίεση να επιλέξουμε το επάγγελμα του γιατρού, του δικηγόρου τη ζήσαμε τουλάχιστον δύο γενιές.
Και, δυστυχώς, αυτό δεν είναι μόνο η δική μου άποψη. Η μελέτη της European Social Survey είναι αποκαλυπτική. Στην ερώτηση, πόσο σημαντικό είναι για εσάς να αποκτήσετε χρήματα και να είστε πλούσιοι, οι Έλληνες βρίσκονται στην τέταρτη θέση -με πρώτη τη Ρωσία ενώ, στη συνέχεια ακολουθεί το Ισραήλ και η Τσεχία..
Ο πλούτος έγινε ο θεός και ο τζόγος ο ημίθεος της νεολαίας.
Μετά το «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» της περιόδου της δικτατορίας που γράφτηκε με αίμα στο Πολυτεχνείο, οι πορείες διαμαρτυρίας περιορίστηκαν σε αιτήματα γενικά και αόριστα για μία καλύτερη παιδεία και σε καταλήψεις σχολικών κτιρίων χωρίς οργάνωση , ουσία και στόχο. Κάθε γενιά που ακολουθεί εγκλωβίζεται ακόμα περισσότερο στον μικρόκοσμό της, την αφορούν μόνο τα πάρτι, οι εκδρομές και αφήνει τα Πανεπιστήμια βορρά των επαγγελματιών συνδικαλιστών, που έχουν εκπαιδευτεί σε ένα μόνο πράγμα. Να ζουν παρασιτικά στις παρυφές του συστήματος, να ψέγουν, να κατηγορούν και να καταγγέλλουν χωρίς να προτείνουν αλλά πάντα στο τέλος γεύονται το μέλι μέχρι το μεδούλι.
Και εκεί που περίμενε κανείς, η κρίση να έχει θυμώσει περισσότερο τους νέους, τη γενιά των 20άρηδων που έχουν προεξοφλήσει οι ηγέτες της ΕΕ ότι είναι ήδη χαμένη, δεν κουνιέται φύλο..
Και εκεί που περίμενε κανείς να ξυπνήσει το επαναστατικό τους πνεύμα, για την αδικία να πληρώνει η πιο εξελιγμένη γενιά όλα τα λάθη των προηγούμενων, να ξεχυθούν στους δρόμους και να παρασύρουν τους αδελφούς, τους γονείς και τους παππούδες τους σε μαζικές πορείες και συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στέκονται αποχαυνωμένοι να κοιτούν στο άπειρο..
Και δεν μιλάμε για βία, αλλά για θυμό, οργή που κάνουν το αίμα σου να βράζει τόσο που να θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο…
Αν περάσεις από φοιτητικό στέκι θα δεις νέους να συνωστίζονται σε καφετέριες γεμάτες καπνό, να παίζουν χαρτιά, να απολαμβάνουν το φρέντο τους και να μιλούν για μπάλα… Σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Σαν να ζουν σε έναν ιδεατό, όμορφο κόσμο. Σαν να αρνούνται τη σκληρή πραγματικότητα..
Ας το παραδεχτούμε, λοιπόν. Γαλουχήσαμε γενιές πανέξυπνων, ταλαντούχων αλλά καλομαθημένων παιδιών που αναζητούν τα εύκολα και δραπετεύουν στα δύσκολα. Τα αγόρια μεγάλωσαν σαν πρίγκιπες και τα κορίτσια σαν πριγκίπισσες. Τα αγόρια έμαθαν να τα θέλουν όλα και γρήγορα. Τα κορίτσια εκπαιδεύτηκαν να ζητούν το τέλειο, το ιδανικό , τα άπιαστο. Δύο κόσμοι που συναντώνται σπάνια. Δεν έμαθαν να μοχθούν, να προσπαθούν , να ιδρώνουν. Το αξιακό σύστημα της τιμής, του ήθος της αξιοπρέπειας, της υπερηφάνειας δεν αφομοιώθηκε από τις νέες γενιές, γιατί ο ιός του χρήματος πρόλαβε να μολύνει τις παλαιότερες.
Και όλα αυτά έγιναν επειδή κριτήριο αγάπης ήταν η υπερβολική προσφορά υλικών αγαθών στα παιδιά χωρίς μέτρο και έλεγχο. Δίναμε όπως ακριβώς ζούσαμε. Ασύδοτα.
Η γενιά των 20άρηδων φαίνεται να είναι, ίσως, πιο αδικημένη σε σχέση με τις γενιές της δεκαετίας ‘70 και ‘80 που έζησαν και την περίοδο της επίπλαστης ευδαιμονίας. Στην πραγματικότητα, όμως, αν δεν γίνει κάτι άμεσα η γενιά που θα ζήσει πέτρινα χρόνια είναι αυτή που έχει κάνει τα πρώτα βήματα ή δεν έχει γεννηθεί ακόμα..
Όσο είναι ακόμα καιρός, λοιπόν, μη μαθαίνετε στα παιδιά σας πώς θα γίνουν πλούσιοι αλλά πως θα γίνουν ευτυχισμένοι . Όταν μεγαλώσουν θα μπορούν να αναγνωρίσουν την αξία των απλών πραγμάτων και όχι την τιμή τους…
Το κείμενο είναι της Ιουλίας Βελισσαράτου | Το διαβάσαμε εδώ
Ο γονέας οτιδήποτε και να πει στο παιδί του γνωρίζει ότι εκείνο θα το αποδεχτεί και θα το ακούσει. Αυτός και ακριβώς είναι ο λόγος που θα πρέπει να προσέχουν διπλά προτού χρησιμοποιήσουν λέξεις που αργότερα ίσως μετανιώσουν.
 |
| Πηγή εικόνας: revelwallpapers.net |
Ορισμένα λόγια μπορούν να πληγώσουν τα συναισθήματα του παιδιού και να επηρεάσουν τόσο τη διάθεση όσο και μελλοντικά την αυτοπεποίθηση του.
Ο κ. Στέλιος Μαντούδης, Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής (www.mandou.gr) παρακάτω δίνει μερικές χρήσιμες συμβουλές για το τι πρέπει να αποφύγει ο γονέας:
1. Αποφύγετε τις συγκρίσεις με άλλα παιδιά
2. Μη προκαλείτε το παιδί σας να ανταγωνιστεί άλλα παιδιά. Π.χ. κάνε αυτή τη ζωγραφιά καλύτερη από τον Γιωργάκη
3. Μην επιπλήττετε με άσχημο τρόπο το παιδί σας
4. Αποφύγετε τις ταμπέλες όπως «πάντα τεμπέλης ήσουν»
5. Μη μιλάτε για τον εαυτό σας, π.χ. εγώ όταν ήμουν στην ηλικία σου έκανα όλα μου τα μαθήματα. Σεβαστείτε την προσωπικότητα του
6. Μη προσπαθήσετε να το κάνετε να νιώσει άσχημα προκειμένου να ξεπεράσει τους φόβους του. Π.χ. θα σε κοροϊδεύουν όλοι στο σχολείο που φοβάσαι τους κεραυνούς
7.Μη χρησιμοποιείτε όρους όπως το «ποτέ» π.χ. ποτέ σου δεν μαζεύεις το δωμάτιο σου. Είναι μια φράση που μπορεί να το καταδικάσει
8. Αποφύγετε να το απειλείται π.χ. αν δεν έρθεις θα σε αφήσω μόνο σου ή αν το ξανακάνεις θα σε δείρω. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα το ξανακάνει
9. Μη δημιουργείτε τύψεις στο παιδί π.χ. αυτό που έκανες δεν θα το ξεχάσω ποτέ
Πολλές φορές όταν είμαστε θυμωμένοι χρησιμοποιούμε λόγια σκληρά που δεν εννοούμε. Το αποτέλεσμα όμως είναι να πληγώσουν ανεπανόρθωτα το παιδί και να επηρεάσουν αρνητικά τον συναισθηματικό του κόσμο. Η ηρεμία και η σκέψη προτού πείτε οτιδήποτε είναι ο καλύτερος σύμβουλος. Παιδιά που πληγώνονται εύκολα και κυριεύονται από ανασφάλεια συνήθως είναι παιδιά με χαμηλή αυτοπεποίθηση. Ο κ. Στέλιος Μαντούδης, συμβουλεύει τους γονείς αυτών των παιδιών να επισκεφτούν άμεσα έναν Ειδικό προκειμένου να καθοδηγήσει τους γονείς και να ενισχύσει ψυχολογικά τα παιδιά.
Πηγή: healingeffect.blogspot.com
